Op de motor naar Denemarken

dag 1 - dag 2 - dag 3 - dag 4 - dag 5 - dag 6 - dag 7 - dag 8 - dag 9 - dag 10 - dag 11 - dag 12
Warning: strtotime() [function.strtotime]: It is not safe to rely on the system's timezone settings. You are *required* to use the date.timezone setting or the date_default_timezone_set() function. In case you used any of those methods and you are still getting this warning, you most likely misspelled the timezone identifier. We selected 'Europe/Berlin' for 'CEST/2.0/DST' instead in /www/mireilleschaap.nl/denemarken2009/verhaal.php on line 28

Warning: date() [function.date]: It is not safe to rely on the system's timezone settings. You are *required* to use the date.timezone setting or the date_default_timezone_set() function. In case you used any of those methods and you are still getting this warning, you most likely misspelled the timezone identifier. We selected 'Europe/Berlin' for 'CEST/2.0/DST' instead in /www/mireilleschaap.nl/denemarken2009/verhaal.php on line 29

Warning: date() [function.date]: It is not safe to rely on the system's timezone settings. You are *required* to use the date.timezone setting or the date_default_timezone_set() function. In case you used any of those methods and you are still getting this warning, you most likely misspelled the timezone identifier. We selected 'Europe/Berlin' for 'CEST/2.0/DST' instead in /www/mireilleschaap.nl/denemarken2009/verhaal.php on line 30

→ Je bent nu in dag 7: vrijdag, 2009-08-21

Vrijdag 21 augustus waren we heel vroeg opgestaan, omdat het weer toch ineens niet zo slecht meer zou worden. Dus: eindelijk op naar Legoland! Dezelfde route als gisteren teruggereden, dit keer gelukkig niet in de regen en met een veel hogere snelheid. Eenmaal aangekomen, bleek dat je voor een parkeerplaats DKK 50,00 (dus ongeveer € 7,50) moest betalen… Veel te duur, dus hoppa, tussen de paaltjes doorgereden. Het mannetje op de parkeerplaats keek toe, maar kon toch niets doen.

Omdat we twee uur rijden berekend hadden, waren we er bijna een uur te vroeg, maar dat was wel fijn om even op te warmen en rond te kijken. Om iets van kwart voor 10 gingen we maar eens naar de hoofdingang toe; er stonden al heel veel mensen te wachten. Of nou ja, er stonden vooral ontzettend veel kinderen. En de mensen bleven maar toestromen, dus toen uiteindelijk de hekken opengingen steeg er een gejuich uit de menigte op en wilde iedereen tegelijk z’n kaartje door het apparaat heen halen. Toch blijken Denen ook wel netjes op hun beurt te wachten, want we hebben geen enkele elleboog gevoeld.

Legoland poort

Gelukkig bleken ze in het park bagagekluisjes te hebben, zodat we niet de hele dag als halve maanreizigers in onze motorpakken hoefden rond te sjouwen.

Wanneer je het park in gaat, is Miniland het eerste wat je tegenkomt; het is tevens het oudste gedeelte. Dus het eerste wat we zagen waren prachtige villa’s van Lego, paleizen van Lego, kastelen van Lego, vliegtuigen van Lego, bloemetjes van Lego, fietsen van Lego, dieren van Lego, boten van Lego, àlles van Lego! Sommige dingen heel klein, andere juist heel groot. Op dat moment is Mireille begonnen om van alles foto’s te maken, een bezigheid waar ze tot sluitingstijd niet meer mee op gehouden is. Het was ook zo mooi en zo realistisch nagebouwd! Er waren gebouwen uit o.a. Noorwegen, Zweden, China, Amerika, Denemarken en ook uit Amsterdam. En alles klopte heel goed met de werkelijkheid. Zo zagen we ook Nyhavn, een exacte kopie van hoe we het zelf gezien hadden, inclusief de rondvaartboten, bomen en terrasjes. Bovendien was er ontzettend goed aan details gedacht. Zo hadden de ramen gordijntjes, lag er ergens een kip op de barbecue, zag je toeristen foto’s maken in parkjes. Ook was er een brandweerwagen die uitrukte en met de brandweerslang spoot, precies op Mireilles been, het jongetje naast haar had de grootste lol... Omdat Mireille waarschijnlijk uren in Miniland kon blijven (ondanks de naam is het veel te groot om in een middagje te bekijken), gingen we eerst naar de attracties. Ook daar vielen we van de ene verbazing in de andere, omdat er zo ontzettend veel van Lego was. En al was het niet van Lego, dan leek het wel op Lego. Eerst in een boomstamattractie, dit keer in de vorm van kano’s. Onderweg zag je allerlei wilde dieren van Lego, die vaak ook nog konden bewegen, geluid maken, licht geven, je nat sproeien etc. Echt erg mooi gedaan.

Vervolgens gingen we het grote kasteel in, ook prachtig trouwens, waar een achtbaan in verstopt zat. Om er in te kunnen liep je langs kerkers, spoken en schatkisten. De achtbaan zelf bleek trouwens geen adrenalineachtbaan te zijn, maar een rustig ritje langs een hel van Lego. Echt een hel, vol met nare mannetjes van Lego, draken, schatkisten, en alles ook weer zo ontzettend mooi gemaakt. Ook de piranha–attractie was erg mooi, dit keer ging je met Vikingen en goden mee in Asgaard. Ergens halverwege stonden muizen van Lego je heel gemeen uit te lachen en nat te sproeien…

De achtbaan van Lego Racers was trouwens ook erg mooi gemaakt (ja, alles was mooi…☺) en omdat Mireille dat spel veel gespeeld had, vond ze het heel gaaf om echt in een Lego Racers autootje gezeten te hebben.

De powerbuilder was iets aparts, je kon daar zelf je achtbaanbewegingen samenstellen. Het was in een grote donkere hal met blauwe lichten en van die mechanische armen waar je dan in kon zitten. Op zich wel leuk, maar een echte achtbaan is toch gaver.

Na wat gegeten te hebben, gingen we een show bekijken. Er stond bij dat het met acrobatiek was, maar toen het begon met een veel te oude vrouw in een knalroze prinsessenjurkje met een gouden plastic kroontje op, begonnen we daar toch wel even aan te twijfelen. Vervolgens kwam er een prins met knalrode wangetjes met een goocheltruc voor kinderen. En toch, ondanks de debiele en kinderachtige outfits, was het best een gave show. De acrobatiek kwam uiteindelijk ook aan bod, in de vorm van prinsen die met driedubbele salto’s het water invielen of van de torens van het kasteel naar beneden stortten.

Evert in Legoland

Na deze show gingen we een mijntreintje in, ook een hele saaie achtbaan, maar ook weer mooi om alles te bekijken. En omdat het niet helemaal gelukt was om foto’s te maken, gingen we na dat ritje meteen nog een keer. Je zag degene die de achtbaan bediende wel even raar opkijken toen we als twee kleine kinderen probeerden om direct een nieuw plekje te bemachtigen.

Na al deze attracties werd het toch tijd om naar Miniland te gaan. Rondom Miniland reed een treintje (met verkeersborden van Lego), dus daar gingen we eerst nog in. Het eerste stuk was net een soort safari met olifanten, giraffen, leeuwen, krokodillen, apen, allemaal van Lego (en groot).

En Miniland zelf was, zoals al eerder gezegd, echt prachtig. Mireille heeft alles zo bestudeerd en ontelbaar veel foto’s gemaakt dat ze op de terugweg, als ze haar ogen dichtdeed, nog steeds allemaal Legosteentjes voor zich zag…

We zouden nog uren door kunnen vertellen over hoe gaaf alles van Lego was nagebouwd, maar misschien is het beter om te zeggen dat het park echt de moeite waard is om een keer te bezoeken!

Vorige Volgende